Hoe liep het bij mij?
Omdat mijn traject naar coaching zo verweven is met mijn eigen persoonlijk traject deel ik graag met jou mijn verhaal.
Ik? Hoogbegaafd?
Hoogbegaafd: zei de therapeut, toen ik op 29-jarige leeftijd in behandeling was voor mijn burn-out. Dat deed me fronsen: Ik ben niet dom, maar toch ook niet uitzonderlijk, dacht ik. Pas een paar weken later zocht ik de term voor een eerste keer op.
Hoogbegaafdheid bleek helemaal niet te voldoen aan mijn beeld ervan. Het ging niet over succes, alles die makkelijk gaat, vlot presteren op school, ...
Waar ging het wel over: snel denken, intens voelen, complexe denkprocessen. Dat deed wel een belletje rinkelen.
Ook de veelvoorkomende uitdagingen: conflict met bazen, je een buitenstaander voelen, je vaak misbegrepen voelen, waren al te herkenbaar. Zou dit dan toch over mij gaan?
Ik bestelde onmiddellijk 5 aangeraden boeken (die ondertussen uitgroeiden tot een bibliotheek).
Hoe de HB-bril voor mij pas het begin was...
In het kader van mijn burn-out leerde ik beter ademhalen, emotieregulatie, zenuwstelselregulatie, hoe te ontspannen, stressmanagement, energiebeheer, mijn zelfbeeld versterken. Ik leerde verbindend communiceren, faalangst en perfectionisme te overwinnen, groeimindset te implementeren, uitstelgedrag te trotseren.
Dat was veel.
Het was echter de erkenning die ik vond hoogbegaafdheid die me uiteindelijk toeliet echt te kunnen herstellen.
Het werd deel van traumaverwerking, en geleidelijk aan klaarde het veel ruis in mijn altijd drukke hoofd op.
Ik begon te zoeken naar wat juist voelde voor mij, en me niet langer continu af te stemmen op anderen.
Ook liet het me toe om de rem los te laten op zaken die ik wel wou doen, maar dacht niet 'goed genoeg' in te zijn om die te mogen doen. Ik dacht bijvoorbeeld lang dat ik sociaal niet vaardig genoeg was om een sociale job te mogen uitoefenen. Dat ik net door die belemmerende overtuiging heel veel heb geïnvesteerd in communcatieve en emotionele vaardigheden, draag ik nu mee als een sterkte.
Elke transformatie verloopt stap per stap. Zo liep het bij mij ook. Naast hoogbegaafdheid, bleef ik ook veel connecteren met mensen die een ADHD, en/of ASS diagnose hadden. Die waren als een spiegel voor mezelf, en een uitnodiging om me ook daarin te verdiepen.
Nu, enkele jaren later, leef ik zo veel mogelijk trouw aan wie ben: ik heb onder andere mijn eigen coachingspraktijk, werk aan een roman en vul mijn leven flexibel en dynamisch in zoals echt bij mij past.
Mijn kernwaarden zijn als een kompas die me helpen bij keuzes te maken. Ik kies nu bewust voor: uitdaging, creativiteit, flexibiliteit, autonomie, groei, authenticiteit, verbinding en zingeving.
Neurodivergentie
Hoogsensitiviteit (HSP), uitzonderlijke hoogegaafdheid (UHB), Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD), autisme spectrum stoornis (ASS), dubbel bijzonder (2E) en Complex Post Traumatic Stress Disorder (CPTSD).
Er is veel interconnectie, en we zijn als mens zo veel meer dan een diagnose of label.
Ik kies persoonlijk om de term 'neurodivergent' te gebruiken.
Neurodivergentie is voor mij een koepelterm voor het anders verwerken, denken, voelen en handelen. Het is ook een uitnodiging om met nieuwsgierigheid jezelf en anderen te benaderen.
Ik leer nog dagelijks bij over alle vormen van neurodivergentie. Ze zijn voor mij dan ook als een bril die je opzet.
Die bril verandert jou of iemand anders niet, maar ze laat je soms iets nieuws zien. Dus die bril in je tas hebben zitten is nuttig.
Bijvoorbeeld: door bij te leren over wat hoogbegaafdheid of ADHD betekent, heb je een nieuwe bril om naar een situatie te kijken.
De verschillende brillen helpen mij alvast met inzicht verwerven, mildheid te vinden en om te communiceren over mijn behoeften.
Ik zet die brillen ook regelmatig af, want ik ben ook gewoon mezelf, zijnde: enthousiast, zorgzaam, gedreven, moedig, creatief, een innovatieve denker, een doorzetter.
Waarom werk ik als coach?
Mijn diepste drijfveer om te coachen komt voort uit mijn overtuiging dat diversiteit een kracht is, en dat authenticiteit niet alleen individueel welzijn versterkt, maar ook bijdraagt aan een warmere samenleving. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar in een maatschappij die nog vaak onvoldoende afgestemd is op neurodiversiteit, krijgen verschillen niet altijd de ruimte om tot hun recht te komen.
Net daarom voel ik een sterke motivatie om mensen te ondersteunen in het vormgeven van een leven dat écht bij hun past.
Ik geloof dat mijn eigen neurodivergentie bijdraagt aan mijn sterktes als coach. Ik voel me thuis in snelle, complexe en associatieve denkprocessen. Ik ben flexibel, authentiek en sensitief. Ik blijf continu bijleren, verdiep me graag en kan als ervaringsdeskundige soms ook (h)erkenning bieden.
Elke zoektocht is natuurlijk anders. Daarom vertrek ik niet vanuit vaste antwoorden, maar vanuit wie jij bent, wat jij nodig hebt en wat voor jou werkt.
Ik zie het als een privilege om jou te mogen ondersteunen in jouw zoektocht naar een leven dat bij jou past.